Как “обалбанить” армянское наследие?

     Многократное переписывание и “облаго-раживание” своей и региона истории — основное занятие азербайджанских историков. За ниточки дергают высшие руководители, кующие национальную концепцию. Этому посвящено исследование доктора исторических наук, научного сотрудника Института этнологии и антропологии Российской АН Виктора Шнирельмана. Оно вошло в книгу “Войны памяти. Мифы, идентичность и политика в Закавказье”, которая вышла в “Академкниге”, а затем недавно — в издательстве “Веха”. Весьма непредвзятое, а потому весьма ценное исследование, особенно сейчас, когда бакинских “историков”, последователей одиозного фальсификатора Буниатова, расплодилось видимо-невидимо. Автор разоблачает и развеивает миф об албанском происхождении азербайджанцев.

Читать далее

Реклама

«Ходжалу — зловещая и смертоносная огневая точка»

           Вот уже полтора десятка лет чуть ли не на всех пяти континентах руководство Азербайджана, тратя бешеные деньги, с неслыханной активностью распространяет пасквили о том, что карабахцы якобы осуществили геноцид в поселке Ходжалу. Поначалу мало кто обращал внимание на очередное вранье Баку, считая, что речь, как всегда, идет о хорошо известном приеме — “с больной головы на здоровую”. Однако наша непростительная — до недавнего времени — пассивность и опасное молчание привели к тому, что сегодня действительно везде и всюду в разных организациях и учреждениях бесчисленные разноформатные фальшивки невольно привлекают внимание мировой общественности. И наверняка попадают в руки и сопредседателей Минской группы ОБСЕ, и всех тех, кто занимается не только конкретно Карабахом, но и проблемами всего Южного Кавказа. Читать далее

Ապտակ ողջ ազգին

  Ակնհայտ է, որ Սաֆարովին հարևան երկրին փոխանցելով և նրան ներում շնորհելով մեր ազգին և պետությանը հասցվել է ապտակ, որը անհետևանք թողնել չի կարելի: Չեմ կարծում, որ Հունգարիայի իշխանությունները չգիտեին, որ Ադրբեջանում հայտնվելուն պես մարդասպանին ներում է շնորհվելու, հետևաբար, նման քայլի Հունգարիան չէր գնա նախապես չքննարկելով այն ՆԱՏՈ-ի և Եվրամիության պատասխանատուների հետ: Դրա ապացույցներից մեկը այն է, որ մինչ այս պահը կատարվածի վերաբերյալ իր մտահոգությունն է հայտնել միայն Բարաք Օբաման, այն էլ ոչ անձամբ, այլ ԱՄՆ Ազգային անվտանգության խորհրդի պաշտոնական ներկայացուցիչ Թ. Վիթորի շուրթերով: Հիմա ի՞նչ պետք է անի Հայաստանը: Գտնում եմ, որ տվյալ դեպքում շատ մեծ սխալ կլինի բավարարվել միայն դիվանագիտական հարաբերությունների խզմամբ Հունգարիայի հետ: Հարցը պետք է բարձրացնել բոլոր հնարավոր ատյաններում, ի դեպ` ինչպես պաշտոնական Երևանի, այդպես էլ Սփյուռքի բոլոր կառույցների կողմից: Կարծում եմ, գոնե մեկ անգամ կարելի է մոռանալ դիմություն-ընդդիմություն խաղերի, գործադիրում կուսակցական պաշտոն ունենալ-չունենալու և անձնական վեճերի մասին. ապտակը ողջ ազգին է հասցվել և եթե միասնական չլինենք և չարձագանքենք հիմա, ապագայում կարող ենք հույս չունենալ, որ ինչ-որ հարցում մեր կարծիքի հետ մեկը հաշվի կնստի: Մյուս կողմից, այս ամբողջ պատմության մեջ չեմ հասկանում, թե ինչով է զբաղված եղել արտաքին գործերի նախարարությունը: Չեմ ուզում անցնել անձերի, բայց վերջերս մեզ ուղղակի հետապնդում է ոչ հայանպաստ որոշումների և քայլերի մի անհասկանալի շղթա, որպիսի պայմաններում անգամ քաղաքականությունից շատ հեռու մարդկանց մոտ սկսում են հարցեր առաջանալ կապված արտգործնախարարության ղեկավար կազմի պաշտոնեական պիտանելիության հետ: Читать далее

На очереди новая глупость от Ильхама.

  Итак, Грузия все таки решила выставить на продажу магистральный газопровод, по которому, как известно,  к нам через грузинскую территорию поступает российский газ. По информации сайта РБК,  “власти Грузии решили в законодательном порядке сократить долю государственного участия в национальной нефтегазовой компании страны”, в результате чего будут внесены соответствующие изменения в закон «О нефти и газе».

Читать далее