Ապտակ ողջ ազգին

  Ակնհայտ է, որ Սաֆարովին հարևան երկրին փոխանցելով և նրան ներում շնորհելով մեր ազգին և պետությանը հասցվել է ապտակ, որը անհետևանք թողնել չի կարելի: Չեմ կարծում, որ Հունգարիայի իշխանությունները չգիտեին, որ Ադրբեջանում հայտնվելուն պես մարդասպանին ներում է շնորհվելու, հետևաբար, նման քայլի Հունգարիան չէր գնա նախապես չքննարկելով այն ՆԱՏՈ-ի և Եվրամիության պատասխանատուների հետ: Դրա ապացույցներից մեկը այն է, որ մինչ այս պահը կատարվածի վերաբերյալ իր մտահոգությունն է հայտնել միայն Բարաք Օբաման, այն էլ ոչ անձամբ, այլ ԱՄՆ Ազգային անվտանգության խորհրդի պաշտոնական ներկայացուցիչ Թ. Վիթորի շուրթերով: Հիմա ի՞նչ պետք է անի Հայաստանը: Գտնում եմ, որ տվյալ դեպքում շատ մեծ սխալ կլինի բավարարվել միայն դիվանագիտական հարաբերությունների խզմամբ Հունգարիայի հետ: Հարցը պետք է բարձրացնել բոլոր հնարավոր ատյաններում, ի դեպ` ինչպես պաշտոնական Երևանի, այդպես էլ Սփյուռքի բոլոր կառույցների կողմից: Կարծում եմ, գոնե մեկ անգամ կարելի է մոռանալ դիմություն-ընդդիմություն խաղերի, գործադիրում կուսակցական պաշտոն ունենալ-չունենալու և անձնական վեճերի մասին. ապտակը ողջ ազգին է հասցվել և եթե միասնական չլինենք և չարձագանքենք հիմա, ապագայում կարող ենք հույս չունենալ, որ ինչ-որ հարցում մեր կարծիքի հետ մեկը հաշվի կնստի: Մյուս կողմից, այս ամբողջ պատմության մեջ չեմ հասկանում, թե ինչով է զբաղված եղել արտաքին գործերի նախարարությունը: Չեմ ուզում անցնել անձերի, բայց վերջերս մեզ ուղղակի հետապնդում է ոչ հայանպաստ որոշումների և քայլերի մի անհասկանալի շղթա, որպիսի պայմաններում անգամ քաղաքականությունից շատ հեռու մարդկանց մոտ սկսում են հարցեր առաջանալ կապված արտգործնախարարության ղեկավար կազմի պաշտոնեական պիտանելիության հետ: Читать далее

«Почему я не дам вам работу»

 Некоторые из причин, по которым буксует частный бизнес, честных компаний становится все меньше, они нанимают меньше сотрудников, и как результат, платят меньше налогов, раскрыты в очень интересной статье венгерского блогера Андора Якаба, перевод которой на русский язык публикует портал DELFI. Конечно ситуация в Армении несколько отличается от венгерской, однако и у нас тоже высокие налоги, несовершенное законодательство, а большая часть бизнеса находится в тени, так что в целом ситуация довольно схожая с нашей, а в некоторых вопросах даже хуже, потому что у нас не существует понятия «защищенный возраст», а работодатель всегда может уволить того, кто ему не нравится, не задумываясь о возможных последствиях (которые обычно не наступают, поскольку у нас работник не умеет бороться за свои права, а кто умеет — заранее уверен в отрицательном результате своих действий). И конечно же абсолютно правилен (в том числе и для Армении) конечный “диагноз” Якаба: — “Пока государство не победит коррупцию во всех возможных аспектах, я не буду начинать свой бизнес и создавать рабочие места.” Не пора ли и нашему государству начать предпринимать реальные шаги в этом направлении? Читать далее