Երբ կփոխվի վերնախավը

7822Հնարավո՞ր է արդյոք, որ ՀՀԿ-ն պարտվի ընտրություններում: Այդ հարցին միանշանակ պատասխան չկա: Նայած` ո՞ւմ ենք «ՀՀԿ» անվանում: Եթե նկատի ունենք Աշոտյանին, Շարմազանովին կամ Արտակ Զաքարյանին, ապա, այո, զուտ տեսականորեն բացառված չէ, որ այդ անուն-ազգանուններով մարդիկ այլեւս չլինեն խորհրդարանում:  Բայց եթե խոսքն այն մասին է` արդյոք հնարավո՞ր է, որ փոխվի իշխող նոմենկլատուրան, ապա՝ ոչ, մոտ ժամանակներս նման բան տեղի չի ունենա: Եթե նույնիսկ մեծամասնություն հավաքի որեւէ այլ կուսակցություն, դա միեւնույն է` կլինի լայն իմաստով՝ «ՀՀԿ» («ՀՀՇ», «Կոմկուս»): Հայաստանում չկա «վերնախավերի փոփոխելիության» մեխանիզմ:

Читать далее

Реклама

«10 րոպե` թուղթ, 5 րոպե` հիվանդի բուժում»

    Եթե մեկը մեզ ասի, թե այսինչը հարստացել է բացա -ռապես ազնիվ աշխատանքով, կծիծաղենք, հետո տարակուսանքով կնայենք ասողին. առո՞ղջ է: Որովհե տեւ գիտենք, տեսել ու տեսնում ենք, որ մեր իրականության մեջ նման բան չի լինում: Գիտենք, որ հուժկու պաշտոն կամ գռփողական մեխանիզմի բանալի չունեցողը գտնվում է պարզունակ գոյատեւման մշտական պայքարի մեջ: Ինչեւէ, չծավալվենք եւ չնեղացնենք քչերին, բայց շատերի համար ասենք, որ բարոյազրկության միակ հետեւանքը մարմին ծախելը չէ, քանզի վերոհիշյալ տարածքն այնքան մեծ է եւ ընդգրկուն, որ տեղավորում է նաեւ կառավարական գործունեության ինչ-ինչ բնագավառներ: Դրա ապացույցը մարդկանց վճարվող զարհուրելի աշխատավարձերն են, որ գների աշխույժ պտույտների մեջ չեն էլ երեւում: Թող ինձ ներեն գիտության բնագավառի, մասնավորապես, ԳԱԱ համակարգի աշխատողները, բոլոր նրանք, ովքեր միամտություն են ունեցել ապավինելու ազնիվ աշխատանքին, բայց պիտի ասեմ, որ բժիշկներին վճարվող աշխատավարձը հիշեցնում է Եվայի միակ տերեւը: Читать далее

«Ինչ պատահեց հետո, երբ Դիմա Կիսելյովը Երևանում տաքսի նստեց»

Այո, շատ վատ է, նույնիսկ ահավոր վատ, որ Հայաստանում Սլավոնական համալսարան կա` Հայկ Բաբուխանյանի նման դասախոսով, իսկ հայ տաքսիստները ռուսերեն հաշվել չգիտեն: Просто ужас!!!

«Գրիբոյեդով» ակումբի հիմնադիր, RTR-ի, ներողություն, PTP-ի վերլուծաբան Դմիտրի Կիսելյովը ՀՀ ԱԺ-ում տեղի ունեցած հանդիպման ժամանակ, կարծում ենք, նկատեց, թե ինչպես են ոմանք «մտնելու» անթաքույց փորձեր անում: Ի դեպ, խոսքը աչք մտնելու մասին չէ: Հավանաբար, պրոցեսը դուր եկավ նրան, որովհետեւ պարոնն սկսեց ավելի խիստ խոսել: Սպառնաց, որ միայն մեզնից հետո կճանաչի Ղարաբաղը, ճանաչելը պատերազմ է նշանակում, ու այսպիսի բաներ: Նրան մի պահ թվաց նույնիսկ, որ ինքը Ղրիմում է: Читать далее

Անհրաժեշտ է վերանայել ուղեվարձի թանկացման մասին որոշումը


«Հանուն ապագայի» քաղաքացիական նախաձեռնությունը իր զորակցությունն է հայտնում #Չեմվճարելու150դրամ ակցիայի մասնակիցներին և կոչ է անում պատկան մարմիններին վերանայել ուղեվարձի թանկացման մասին որոշումը ու դադարեցնել ակտիվիստներին ոստիկանական ու տարաբնույթ այլ ճնշումների ենթարկելուն ողղված գործողությունները:

Կոչ Պարույր Հայրիկյանին

      Պարոն Պարույր Հայրիկյան, տեղեկացա, որ Ձեր ձեռքի աշխատանքի վերականգնման համար Կառավարությունը որոշել է հատկացնել 20 մլն դրամ… Դուք միշտ, իբրև թե, հանդես եք եկել այն դիրքորոշմամբ, որ Հայաստանում շատ բաներ է պետք փոխել, անօրինության դեմ եք պայքարել, մտահոգվել մեր հայրենիքի համար: Ես ուզում եմ, որ Դուք իմանաք, որ Հայաստանում կան հարյուրավոր երեխաներ, որոնք բուժման կարիք ունեն, որոնք քաղցկեղի դեմ պայքար են մղում և որոնց ծնողները չեն կարողանում 5-6 հազար դոլար հայթհայթել, որպեսզի փրկեն իրենց բալիկի կյանքը` մեր ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ապագա քաղաքացիների կյանքը: Որ այդ երեխաների ծնողները չեն կարողանում անհրաժեշտ դեղամիջոցները ձեռք բերել, չեն կարողանում բժշկի դիմել կամ տանել հետազոտման…. Ես ուզում եմ, որ Դուք իմանաք, որ Հայաստանի սահմանամերձ գյուղերում մարդիկ ծայրահեղ ծանր վիճակում են ապրում, չունեն տարրական ապրուստի միջոցներ, անգան գյուղտեխնիկա չունեն, որպեսզի հող մշակեն ու իրենց ընտանիքը պահեն… նրանք արտագաղթում են նաև այս պատճառով, իսկ սահմանամերձ գյուղերի երեխաների մեծ մասի երազանքը հեծանիվ ունենալն է…. Ես ուզում եմ, որ Դուք իմանաք, ու անգամ համոզված եմ, որ գիտեք` 20 մլն դրամով կարելի է շատ ու շատ խուլ, հաշմանդամություն ունեցող երեխաների համար լսողական սարքավորումներ գնել ու անվասայլակներ, որպեսզի նրանք կարողանանք գոնե մեկ-մեկ տանից դուրս գալ ու կրթություն ստանալ ներառական դպրոցներում:  Читать далее

«Անսկզբունքայնությունն է քանդում մեր տունը կամ tournesol-ի ախտանիշը»

  << Այն որակները, որոնք բնորոշ են սովորական մարդկային փոխհարաբերություններին, բնորոշ են նաև քաղաքական դաշտին: Ո՞ւմ ենք մենք վստահում առօրյա կյանքում: Մարդուն, ով իր խոսքի տերն է, եղանակի պես չի փոխում իր հայացքները և այս կամ այն գաղափարին հավատարիմ լինելը: Պատահական չէ, որ ընտրությունից ընտրություն հասարակությունը ականատես է լինում քաղաքական գործիչների կամ ամբողջական ուժերի, որոնք «այլ երգ երգելով», դառնում են անվստահելի, երբեմն նաև ծաղրանքի առարկա: Читать далее

Սևանում կրկին ձուկ են բռնում

     Սևանում կրկին ձուկ են բռնում: Չգիտեմ, հիմա որսն արգելված է, թե ոչ, բայց եթե այս նավակում գտնվող անձանց գործողությունները լինեին օրինական, թերևս լիճ դուրս չէին գա առավոտյան ժամը 6.30-7.00-ի սահմաններում: Ցերեկային ժամերին նավակից ձուկ բռնողներ երբեք չեմ հանդիպել, իսկ վաղ առավոտյան Սևանում միշտ 3-4 նման նավակ է լինում: Ի՞նչ ասես այս մարդկանց, որոնք ոչ մի կերպ չեն հասկանում, որ Սևանա լճում ձուկը և ընդհանրապես ողջ լիճը կործանման եզրին է: Այս հարցին թերևս կարող են պատասխանել պատկան մարմինները, բայց կպատասխանե՞ն արդյոք…

Ապտակ ողջ ազգին

  Ակնհայտ է, որ Սաֆարովին հարևան երկրին փոխանցելով և նրան ներում շնորհելով մեր ազգին և պետությանը հասցվել է ապտակ, որը անհետևանք թողնել չի կարելի: Չեմ կարծում, որ Հունգարիայի իշխանությունները չգիտեին, որ Ադրբեջանում հայտնվելուն պես մարդասպանին ներում է շնորհվելու, հետևաբար, նման քայլի Հունգարիան չէր գնա նախապես չքննարկելով այն ՆԱՏՈ-ի և Եվրամիության պատասխանատուների հետ: Դրա ապացույցներից մեկը այն է, որ մինչ այս պահը կատարվածի վերաբերյալ իր մտահոգությունն է հայտնել միայն Բարաք Օբաման, այն էլ ոչ անձամբ, այլ ԱՄՆ Ազգային անվտանգության խորհրդի պաշտոնական ներկայացուցիչ Թ. Վիթորի շուրթերով: Հիմա ի՞նչ պետք է անի Հայաստանը: Գտնում եմ, որ տվյալ դեպքում շատ մեծ սխալ կլինի բավարարվել միայն դիվանագիտական հարաբերությունների խզմամբ Հունգարիայի հետ: Հարցը պետք է բարձրացնել բոլոր հնարավոր ատյաններում, ի դեպ` ինչպես պաշտոնական Երևանի, այդպես էլ Սփյուռքի բոլոր կառույցների կողմից: Կարծում եմ, գոնե մեկ անգամ կարելի է մոռանալ դիմություն-ընդդիմություն խաղերի, գործադիրում կուսակցական պաշտոն ունենալ-չունենալու և անձնական վեճերի մասին. ապտակը ողջ ազգին է հասցվել և եթե միասնական չլինենք և չարձագանքենք հիմա, ապագայում կարող ենք հույս չունենալ, որ ինչ-որ հարցում մեր կարծիքի հետ մեկը հաշվի կնստի: Մյուս կողմից, այս ամբողջ պատմության մեջ չեմ հասկանում, թե ինչով է զբաղված եղել արտաքին գործերի նախարարությունը: Չեմ ուզում անցնել անձերի, բայց վերջերս մեզ ուղղակի հետապնդում է ոչ հայանպաստ որոշումների և քայլերի մի անհասկանալի շղթա, որպիսի պայմաններում անգամ քաղաքականությունից շատ հեռու մարդկանց մոտ սկսում են հարցեր առաջանալ կապված արտգործնախարարության ղեկավար կազմի պաշտոնեական պիտանելիության հետ: Читать далее