«Ինչ պատահեց հետո, երբ Դիմա Կիսելյովը Երևանում տաքսի նստեց»

Այո, շատ վատ է, նույնիսկ ահավոր վատ, որ Հայաստանում Սլավոնական համալսարան կա` Հայկ Բաբուխանյանի նման դասախոսով, իսկ հայ տաքսիստները ռուսերեն հաշվել չգիտեն: Просто ужас!!!

«Գրիբոյեդով» ակումբի հիմնադիր, RTR-ի, ներողություն, PTP-ի վերլուծաբան Դմիտրի Կիսելյովը ՀՀ ԱԺ-ում տեղի ունեցած հանդիպման ժամանակ, կարծում ենք, նկատեց, թե ինչպես են ոմանք «մտնելու» անթաքույց փորձեր անում: Ի դեպ, խոսքը աչք մտնելու մասին չէ: Հավանաբար, պրոցեսը դուր եկավ նրան, որովհետեւ պարոնն սկսեց ավելի խիստ խոսել: Սպառնաց, որ միայն մեզնից հետո կճանաչի Ղարաբաղը, ճանաչելը պատերազմ է նշանակում, ու այսպիսի բաներ: Նրան մի պահ թվաց նույնիսկ, որ ինքը Ղրիմում է: Читать далее

Реклама

Ապտակ ողջ ազգին

  Ակնհայտ է, որ Սաֆարովին հարևան երկրին փոխանցելով և նրան ներում շնորհելով մեր ազգին և պետությանը հասցվել է ապտակ, որը անհետևանք թողնել չի կարելի: Չեմ կարծում, որ Հունգարիայի իշխանությունները չգիտեին, որ Ադրբեջանում հայտնվելուն պես մարդասպանին ներում է շնորհվելու, հետևաբար, նման քայլի Հունգարիան չէր գնա նախապես չքննարկելով այն ՆԱՏՈ-ի և Եվրամիության պատասխանատուների հետ: Դրա ապացույցներից մեկը այն է, որ մինչ այս պահը կատարվածի վերաբերյալ իր մտահոգությունն է հայտնել միայն Բարաք Օբաման, այն էլ ոչ անձամբ, այլ ԱՄՆ Ազգային անվտանգության խորհրդի պաշտոնական ներկայացուցիչ Թ. Վիթորի շուրթերով: Հիմա ի՞նչ պետք է անի Հայաստանը: Գտնում եմ, որ տվյալ դեպքում շատ մեծ սխալ կլինի բավարարվել միայն դիվանագիտական հարաբերությունների խզմամբ Հունգարիայի հետ: Հարցը պետք է բարձրացնել բոլոր հնարավոր ատյաններում, ի դեպ` ինչպես պաշտոնական Երևանի, այդպես էլ Սփյուռքի բոլոր կառույցների կողմից: Կարծում եմ, գոնե մեկ անգամ կարելի է մոռանալ դիմություն-ընդդիմություն խաղերի, գործադիրում կուսակցական պաշտոն ունենալ-չունենալու և անձնական վեճերի մասին. ապտակը ողջ ազգին է հասցվել և եթե միասնական չլինենք և չարձագանքենք հիմա, ապագայում կարող ենք հույս չունենալ, որ ինչ-որ հարցում մեր կարծիքի հետ մեկը հաշվի կնստի: Մյուս կողմից, այս ամբողջ պատմության մեջ չեմ հասկանում, թե ինչով է զբաղված եղել արտաքին գործերի նախարարությունը: Չեմ ուզում անցնել անձերի, բայց վերջերս մեզ ուղղակի հետապնդում է ոչ հայանպաստ որոշումների և քայլերի մի անհասկանալի շղթա, որպիսի պայմաններում անգամ քաղաքականությունից շատ հեռու մարդկանց մոտ սկսում են հարցեր առաջանալ կապված արտգործնախարարության ղեկավար կազմի պաշտոնեական պիտանելիության հետ: Читать далее

Մինչև եր՞բ ենք լռելու

      Լավ, ի վերջո ե՞րբ ենք մենք միասնական քաղաքականու- թյուն ունենալու Ադրբեջանի հետ կապված հարցերում: Մեկ չենք գնում Բաքու, մեկ գնում ենք… Ի սկզբանե ակնհայտ էր, որ հարևան երկրի կողմից մեր դեմ վարվող քարոզչական և տեղեկատվական պատերազմի պայմաններում «Եվրանեսթի» խորհրդարանական վեհաժողովի ամբիոնը նույնպես օգտագործվելու է հակահայկական քարոզչական նպատակների համար: Եվ շատ բնական կլիներ, որ Հայաստանը հրաժարվեր պատվիրակություն ուղարկել Բաքու: Իսկ մենք քիչ է ուղարկեցինք, այն էլ ամբողջ կազմը: Հիմա լա՞վ է, գո՞հ են գնալու որոշում կայացնողները: Читать далее